Stwórz swój pierwszy backtest

Po tej instrukcji uruchomisz symulację portfela na realnych danych historycznych i będziesz umiał odczytać trzy liczby, które mają największe znaczenie: wzrost kapitału, maksymalny drawdown i współczynnik Sharpe'a.

Najszybciej: zacznij od przykładu

W sekcji Skład Portfela jest rząd gotowych portfeli wzorcowych, od klasycznego 60/40 akcje-obligacje po bardziej rozbudowane układy jak Golden Butterfly czy All Weather. Jeden z nich ma przycisk, który ładuje portfel i od razu uruchamia symulację. Przydatne, gdy chcesz pełny wynik w kilka sekund, zanim ogarniesz każde pole. Stąd i tak warto zrobić to ręcznie choć raz. Inaczej nie wiesz, co naprawdę symulujesz.

Krok 1: dodaj instrumenty

W tej samej sekcji każdy wiersz to jeden instrument w portfelu: ETF, fundusz lub indeks rynkowy jako proxy, gdy konkretny produkt nie jest potrzebny. Wpisz ticker lub ISIN i przypisz wagę. Dodawaj wiersze, aż łączna waga pod listą na żywo pokaże 100%. Portfel 60/40 wymaga tylko dwóch wierszy: globalny ETF akcyjny na 60% i ETF obligacyjny na 40%.

Krok 2: ustaw parametry symulacji

Pod składem jest Parametry Symulacji, podzielone na trzy bloki.

Pierwszy blok jest zawsze widoczny: kapitał początkowy, domyślnie 10 000 i można go zmienić, waluta całego backtestu, daty startu i końca. Przy pierwszej próbie zostaw daty w spokoju, silnik sam wybierze najdłuższy wspólny okres dla wybranych instrumentów.

Pozostałe dwa bloki zostają zwinięte, dopóki ich nie potrzebujesz:

• regularne wpłaty, gdy chcesz symulować DCA zamiast jednorazowej inwestycji;
• częstotliwość rebalancingu i koszty.

Przy pierwszym backteście zostaw je bez zmian. Silnik i tak zadziała, tylko bez okresowych wpłat i z zerowymi kosztami.

Krok 3: uruchom i czytaj wyniki

Przycisk startu symulacji jest na dole panelu parametrów. Obliczenie trwa praktycznie chwilę. Gdy się skończy, pojawiają się Wyniki Backtest nad parametrami.

Pierwszy wykres to wzrost kapitału w czasie, linia pokazuje, jak portfel zachowałby się w wybranym okresie. Tuż pod spodem trzy liczby:

• CAGR, średnia roczna stopa zwrotu;
• maksymalny drawdown, najgorszy spadek od poprzedniego szczytu;
• współczynnik Sharpe'a, czyli stosunek zwrotu do podjętego ryzyka.

Przy więcej niż jednym instrumencie te same trzy metryki pojawiają się też per aktywo: pomaga to zobaczyć, kto ciągnie wynik, a kto ciągnie za sobą ryzyko.

Ważne: CAGR tutaj dotyczy całego okresu, nie roku po roku. Portfel z CAGR 7% mógł dać +25% jednego roku i -15% następnego. Roczny rozkład znajdziesz niżej w Analiza Historycznych Wyników.

Co odblokowuje się niżej bez dodatkowej pracy

Po backteście ta sama strona otwiera dodatkowe sekcje na świeżo policzonych wynikach, bez ponownego wpisywania danych: korelacja między aktywami, rozkład ryzyka per instrument i efektywna granica z tych samych historycznych stóp zwrotu. Niżej znajdziesz jeszcze dwie sekcje: analizę Monte Carlo do oszacowania prawdopodobieństwa osiągnięcia celu kapitałowego oraz analizę bezpiecznej stopy wypłat na emeryturze. Tutaj możesz uruchomić obie także na rzeczywistych danych historycznych, nie tylko metodą Monte Carlo. Obie są bezpłatne w tym miejscu flow, powiązane z backtestem, który właśnie uruchomiłeś.

Pogłęb wiedzę

Ta instrukcja opisuje jak. Dla dlaczego, czym backtest naprawdę jest, jakie ma ograniczenia i czego nie wolno wnioskować z ładnego wyniku, zobacz Czym jest backtest portfela.

Gotowy na własne dane? Wejdź na Backtest.

Treść tej strony ma wyłącznie charakter edukacyjny i nie stanowi porady finansowej, rekomendacji inwestycyjnej ani obietnicy zwrotu. Zobacz Zastrzeżenie finansowe.